Skip to main content Skip to search
tel. 733 336 006
kontakt@smartpodatki.pl

Archives for Księgowość

Krajowy System e-Faktur (KSeF)

Czym jest KSeF?

Krajowy System e-Faktur, wprowadzony przez ministerstwo finansów, jest rozwiązaniem umożliwiającym przedsiębiorcom wystawianie oraz odbieranie faktur elektronicznych w prosty sposób. KSeF ma stać się centralnym narzędziem do wystawiania, odbierania i archiwizacji faktur ustrukturyzowanych, co niesie za sobą koniec tradycyjnych faktur papierowych i elektronicznych w dotychczasowej formie.

Celem systemu jest uproszczenie rozliczeń, przyspieszenie obiegu dokumentów oraz uszczelnienie systemu podatkowego.
Głównym celem jest natomiast centralizacja rejestru faktur, to znaczy, dokumenty sprzedaży trafiają do jednej, centralnej bazy Ministerstwa Finansów.

 

Od kiedy ma obowiązywać KSeF?

Już od 1 lutego 2026 roku KSeF zaczął obowiązywać duże firmy, których sprzedaż osiągnął 200 mln zł w 2024 roku.

Następnie 1 kwietnia 2026 roku obowiązek korzystania z systemu obejmie wszystkich pozostałych podatników, zarówno czynnych, jak i zwolnionych z VAT (z wyłączeniem najmniejszych)

Dopiero od 1 stycznia 2027 roku KSeF obejmować będzie również najmniejsze firmy o miesięcznej sprzedaży nie przekraczającej 10 tys zł.

Warto pamiętać, że korzystanie z KSeF jest obowiązkowe przy odbiorze faktur zakupowych.

 

W jaki sposób wdrożyć KSeF? W pierwszej kolejności należy zalogować się do systemu, w przypadku spółek koniecznym jest wyznaczenie osoby, która pierwsza otrzyma dostęp oraz złożenie formularza ZAW-FA w odpowiednim urzędzie skarbowym. Natomiast jeżeli prowadzi się jednoosobową działalność wystarczy profil zaufany lub podpis kwalifikowany.

Kolejnym krokiem jest wygenerowanie certyfikatu KSeF czyli klucza do stępu do systemu. Certyfikat można utworzyć w Aplikacji Ministerstwa Finansów na stronie https://mcu.mf.gov.pl/web.

Ostatnim krokiem jest połączenie KSeF z oprogramowaniem do faktur co pozwala na pracowanie w swoim programie do fakturowania tak, jak dotychczas, a wystawiane faktury automatycznie będą trafiać do KSeF.

 

Kogo obowiązuje KSeF? 

 

Zgodnie z art. 106ga ust. 2 ustawy o VAT, obowiązkowi wystawiania faktur w KSeF nie dotyczy faktur wystawianych:

1. przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju;

2. przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju, który posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności nie uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług, dla których wystawiono fakturę;

3. przez podatnika korzystającego z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 7, 7a i 9, dokumentujących czynności rozliczane w tych procedurach;

4. na rzecz nabywcy towarów lub usług będącego osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej;

5. w przypadku odpowiednio udokumentowanych dostaw towarów lub świadczenia usług, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 106s;

6. przez podatnika korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113a ust. 1.


Jak działa KSeF?

Z racji tego, że jednym z celów KSeF jest przyspieszenie obiegu dokumentów, przedsiębiorca musi jedynie wystawić fakturę w swoim programie księgowym, program ten później wysyła dokument do KSeF a system weryfikuje zgodność ze strukturą logiczną i nadaje unikalny numer identyfikacyjny. Wystawca następnie otrzymuje Urzędowe Poświadczenie odbioru po czym faktura automatycznie jest dostępna dla odbiorcy.

 


Twoja księgowa nie wysyła Ci tego typu informacji? Może pora na zmianę?

Napisz do nas

Read more

Koszty wyżywienia i artykułów spożywczych w działalności gospodarczej

Jedzenie stanowi istotną część naszych codziennych wydatków. Pewnie nie raz pojawiła się myśl: a gdyby tak wziąć fakturę na wszystko i wrzucić to w koszty prowadzenia działalności?

 

Okazuje się, że w określonych przypadkach jest to możliwe. Potwierdza to pozytywna interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 20 października 2025 r., sygn. 0112-KDIL2-2.4011.655.2025.1.AG.

Z wnioskiem o interpretację wystąpił zawodowy sportowiec, który zapytał, czy może ujmować wydatki na zakupy spożywcze w kosztach prowadzonej działalności gospodarczej. Wskazał, że posiada specjalistyczną wiedzę z zakresu doboru diety niezbędnej do utrzymania odpowiedniej masy mięśniowej i formy fizycznej. Argumentował, że jego głównym źródłem dochodu są przychody wynikające bezpośrednio z prezentowania wysokiej sprawności fizycznej, a utrzymanie formy jest kluczowe dla dalszego wykonywania zawodu.

We wniosku opisał konieczność stosowania restrykcyjnej, specjalistycznej diety oraz jej bezpośredni wpływ na budowanie i utrzymanie sylwetki. Podkreślił, że choć nie posiada formalnego tytułu dietetyka, to dzięki wieloletniemu doświadczeniu sportowemu, osiągnięciom oraz ukończonym studiom ma odpowiednią wiedzę w zakresie prawidłowego doboru produktów spożywczych – zarówno pod kątem makro- i mikroskładników, jak i kaloryczności czy jakości żywienia.

 

Dyrektor KIS przychylił się do tej argumentacji. W interpretacji czytamy m.in.:

 …wydatki poniesione przez Pana na zakup żywności, w tym produktów spożywczych niezbędnych do realizacji specjalistycznej diety sportowej, której celem jest utrzymanie odpowiedniej formy fizycznej i zdolności do wykonywania zawodu profesjonalnego sportowca, mogą stanowić koszty uzyskania przychodu w Pana jednoosobowej działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem liniowym…

 

 

W dalszej części Dyrektor KIS wskazał również, że dla zaliczenia takich wydatków do kosztów uzyskania przychodu nie jest konieczne posiadanie indywidualnego jadłospisu lub planu żywieniowego opracowanego przez dietetyka. Wystarczające jest samodzielne przygotowanie planu diety, o ile podatnik posiada odpowiednią, specjalistyczną wiedzę. W tym przypadku została ona potwierdzona ukończeniem studiów wyższych, w ramach których realizowane były zajęcia z zakresu żywienia w sporcie. 

Jednocześnie Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wyraźnie podkreślił, że to na przedsiębiorcy spoczywa obowiązek wykazania związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionymi wydatkami a prowadzoną działalnością gospodarczą. To podatnik musi również zadbać o właściwe udokumentowanie tych kosztów, ponieważ to on odnosi korzyść z ich zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu.

 

 

 

Twoja księgowa nie wysyła Ci tego typu informacji? Może pora na zmianę?

 

Napisz do nas

Read more

Przychody na przełomie roku – jak księgować?

 Przełom roku wiąże się z podsumowaniem ewidencji i zamknięciem roku podatkowego. Powstałe w tym okresie przychody niejednokrotnie sprawiają kłopot z właściwym ustaleniem momentu powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym.

 

1.1. Kiedy zgodnie z ogólną zasadą powstaje przychód?  

Na podstawie art. 14 ust. 1c ustawy o PIT, za datę powstania przychodu należy uznać dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień: 

• wystawienia faktury albo 

• uregulowania należności. 

Przedsiębiorca zalicza do przychodów wszelkie kwoty należne wynikające z faktur bądź rachunków nawet te, które nie zostały zapłacone przez nabywcę. Oznacza to, że jeżeli po wydaniu towaru lub zrealizowaniu usługi nabywca będzie zwlekał z zapłatą, to przedsiębiorca ma obowiązek wykazania nieotrzymanej należności jako przychodu z działalności. 

Ważne: W przypadku przychodów uzyskanych na przełomie roku, przedsiębiorca wykazuje je w ewidencji księgowej w momencie powstania obowiązku podatkowego zgodnie z art. 14 ust. 1c ustawy o PIT, o którym wspomniano powyżej.

Oznacza to, że jeśli wykonanie usługi lub dostawa towaru miały miejsce w grudniu 2024 roku, a zgodnie z ogólną zasadną podatnik ma prawo wystawić fakturę do 15 stycznia 2025 roku, to mimo wystawienia faktury w kolejnym roku podatkowym, podatnik wykazuje przychód zgodnie z datą faktycznej sprzedaży, w roku ubiegłym.

Przykład 1 Firma ABC wykonała naprawę komputerów 31 grudnia 2024 roku. Fakturę za tę usługę wystawiła 3 stycznia 2025 roku. Kiedy należy wykazać przychód w ewidencji księgowej? 

Przychód u podatnika powstał 31 grudnia 2024 roku i z taką datą powinien zostać wykazany w kolumnie 7. KPiR „Sprzedaż towarów i usług”.

Przykład 2 Firma X dokonała sprzedaży towaru i wystawiła fakturę 31 grudnia 2024 roku. Wydanie sprzedanego towaru nastąpiło 3 stycznia 2025 roku. Kiedy frma X powinna wykazać przychód? 
Przychód powstał zgodnie z datą wystawienia faktury tj. 31 grudnia 2024 roku i z tą datą powinien zostać wykazany w kolumnie 7. KPiR „Sprzedaż towarów i usług”.
 
Należy mieć również na uwadze, że nie każde otrzymane należności stanowią przychód. W przypadku, kiedy stanowią przedpłatę lub zaliczkę na poczet przyszłych świadczeń, to nie są zapłatą za wykonane świadczenie i nie stanowią przychodu w momencie ich otrzymania. W tym przypadku otrzymana zaliczka będzie stanowić przychód z działalności gospodarczej dopiero w momencie ostatecznej realizacji dostawy lub usługi, nie później niż w dniu wystawienia faktury końcowej lub w dniu uregulowania należności, jeżeli zapłata nastąpi wcześniej.
 

 

1.2. Przychody na przełomie roku w usługach ciągłych 

W sytuacji kiedy strony ustalą, że usługa rozliczana będzie w okresach rozliczeniowych, wówczas za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze. Oznacza to, że przychód powinien być wykazany nie rzadziej niż raz w roku na co wskazuje art. 14 ust. 1e ustawy o PIT. Przykładem stosowania tej reguły są przychody z usług ciągłych. Do usług o charakterze ciągłym można zaliczyć usługi świadczone stale, nieprzerwanie i w dłuższym okresie albo bezterminowo. Mogą to być np. usługi najmu, dzierżawy, usługi biur rachunkowych itp. Regulacja ta znajduje zastosowanie także w odniesieniu do dostawy energii elektrycznej oraz cieplnej, jak również gazu przewodowego.

Przykład 3 Firma X w 2024 roku zawarła umowę na świadczenie usług najmu od 1 października 2024 roku. Rozliczenie usług będzie dokonywane co dwa miesiące. Przychód za usługę wykonywaną od października 2024 roku powstanie 30 listopada 2024 roku. Następnie 31 stycznia 2025 roku i 31 marca 2025 roku. W takich datach przychody powinny być zewidencjonowane w księdze przychodów i rozchodów. Mimo, że usługa będzie wykonywana na przełomie roku grudzień – styczeń, podatnik nie powinien jej dzielić na grudzień i styczeń. Przychód ten powinien być wykazany na koniec stycznia 2025 roku, czyli zgodnie z okresem rozliczeniowym ustalonym w umowie.

 

1.3. Powstanie przychodu w momencie zapłaty a przychody na przełomie roku

Za datę powstania pozostałych przychodów, które nie wynikają ze świadczonych usług lub sprzedaży towarów, dla których również nie stosuje się żadnej z powyższych zasad, uznaje się dzień otrzymania zapłaty. W tej sytuacji przychód powinien być wykazany w dacie otrzymania przez podatnika zapłaty (w formie gotówki, wpływ na rachunek bankowy, przekaz pocztowy).

Ważne Art. 14 ust. 1i ustawy o PIT:  “W przypadku otrzymania przychodu z działalności gospodarczej, do którego nie stosuje się ust. 1c, 1e i 1h, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty.”

Do tej kategorii przychodów należą przychody, które nie wynikają ze świadczonych usług lub sprzedaży towarów, są to m.in. otrzymane przez podatnika odszkodowania lub odsetki od środków na rachunku firmowym.

Przykład 4 Podatnik w wyciągu bankowym za styczeń 2025 roku ma wykazaną operacje naliczenia odsetek przez bank od środków zgromadzonych na koncie, zaksięgowaną z datą 31 grudnia 2024 roku. W jakiej dacie należy wykazać przychód?

Podatnik powinien wykazać przychód w dacie 31 grudnia 2024 roku w kolumnie 8. KPiR „Pozostałe przychody”.

 

 

Twoja księgowa nie wysyła Ci tego typu informacji? Może pora na zmianę?

Napisz do nas

Read more

Koszty na przełomie roku w KPiR – jak wykazać? 

Koniec roku podatkowego jest dla przedsiębiorców bardzo ważny. To czas zamknięcia ksiąg i sporządzenia spisu z natury, który podsumowuje działalność na przestrzeni całego roku. A to rodzi wiele pytań.

Do najczęstszych wątpliwości przedsiębiorców należą kwestie związane z prawidłowym rozliczeniem kosztów powstających na przełomie roku podatkowego. Jak prawidłowo ująć koszty na przełomie roku w KPiR?

 

1. Moment ujęcia kosztów w księdze przychodów i rozchodów 

Moment ujęcia wydatku w kosztach przez podmioty prowadzące KPiR zależy od metody rozliczania kosztów, jaka została przyjęta.
Stosując metodę kasową, podatnik musi odnieść się do treści art. 22 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym koszty uzyskania przychodów potrąca się tylko w tym roku podatkowym, w którym zostały poniesione. W konsekwencji oznacza to, że podatnik ujmuje koszty (w tym również poniesione koszty na przełomie roku) w księdze w dacie ich poniesienia, czyli co do zasady w dacie wystawienia faktury.

 

2. Koszty na przełomie roku – rozliczenie na przykładach 

 

Twoja Księgowa nie wysyła Ci tego typu informacji? Może pora na zmianę?

Księgowanie kosztów poniesionych na przełomie roku obrazują poniższe przykłady.


Przykład 1

 
Podatnik prowadzący KPiR otrzymał fakturę za usługi telekomunikacyjne, wystawioną 31 grudnia 2024 roku, która dotyczy opłat za rozmowy za grudzień 2024 roku oraz abonament telefoniczny za styczeń 2025 roku. Jak ją ująć w ewidencji w przypadku stosowania metody kasowej oraz memoriałowej?
 
Metoda uproszczona (kasowa) – podatnik tego typu fakturę powinien ująć w kolumnie 13 KPIR – “Pozostałe wydatki” – w dacie poniesienia kosztu, a więc w dacie wystawienia faktury.
 


Przykład 2

 
Podatnik otrzymał fakturę za energię elektryczną, wystawioną 8 stycznia 2025 roku. Jako okres rozliczeniowy na fakturze został wskazany okres od 5 grudnia 2024 roku do 5 stycznia 2025 roku. Jak rozliczyć tego typu fakturę w KPiR dotyczącą kosztów na przełomie roku?
 
Metoda uproszczona (kasowa) – podatnik ujmuje fakturę w kolumnie 13 KPiR – “Pozostałe wydatki” – w dacie wystawienia faktury, czyli w dacie poniesienia kosztu.
 


Przykład 3

 
Podatnik w grudniu 2024 roku otrzymał fakturę za roczną prenumeratę czasopisma branżowego na rok 2025. Data wystawienia faktury to 10 grudnia 2024 roku.
Metoda uproszczona (kasowa) – podatnik ujmuje fakturę w kolumnie 13 KPIR – “Pozostałe wydatki” – w dacie wystawienia faktury, czyli w dacie poniesienia kosztu.

 

 

Twoja księgowa nie wysyła Ci tego typu informacji? Może pora na zmianę?

 

Napisz do nas

Read more

Zwolnienie z podatku do 26 roku życia

PIT zero zwany też „ulgą dla młodych” – ulga podatkowa skierowana dla osób poniżej 26 roku życia. Oznacza zwolnienie z podatku dochodowego (PIT) dochodów  uzyskanych WYŁĄCZNIE z:

 

• pracy (stosunek pracy, spółdzielczy stosunek pracy, stosunek służbowy, praca nakładcza)

• tytułu umów zlecenia

• tytułu praktyk absolwenckich

• tytułu stażu uczniowskiego

• zasiłku macierzyńskiego

 
 Zwolnienie z opodatkowania dotyczy kwoty 85 528 zł w każdym roku podatkowym, nadwyżka od tej wartości oraz wszelkie dochody uzyskane z pozostałych źródeł podlegać będą opodatkowaniu na zasadach ogólnych. 
 
Ulgę stosuje się względem każdego podatnika, który nie ukończył 26 roku życia, chyba, że złoży wniosek o niestosowanie ulgi. Objęte ulgą będą dochody uzyskane przez podatnika do dnia jego urodzin włącznie. Wynika z tego, że w przypadku urodzin w dacie 20 sierpnia, ulga w tym roku dotyczyłaby dochodów uzyskanych za miesiące od stycznia do lipca oraz za sierpień, jeżeli pracodawca przelałby wypłatę za ten miesiąc nie później niż 20 sierpnia. W przypadku dochodów uzyskiwanych po tej dacie, podlegają one opodatkowaniu według skali podatkowej.  
 
W związku z faktem, że dochody zwolnione są tylko do wysokości limitu, dopiero zsumowanie rocznych dochodów w zeznaniu rocznym pozwala na jednoznaczne stwierdzenie czy nie nastąpiło przekroczenie limitu zwolnienia. Od kilku lat podatnicy nieprowadzący działalności gospodarczej nie muszą już samodzielnie sporządzać zeznań rocznych – obowiązek ten realizuje w ich imieniu urząd skarbowy.  Wstępnie przygotowane zeznanie dostępne w serwisie e-pit podatnik może edytować, rozliczyć samodzielnie ulgi do których ma uprawnienie, bądź w razie potrzeby odrzucić i złożyć samodzielnie. 

 

Źródła:

https://www.ey.com/pl_pl/insights/tax/co-to-jest-pit-zerowy#D

https://poradnikprzedsiebiorcy.pl/-zerowy-pit-w-miesiacu-ukonczenia-26-lat-warto-wiedziec

https://www.pitax.pl/wiedza/aktualnosci/czy-osoba-do-26-roku-zycia-musi-skladac-rozliczenie-pit/

https://www.gov.pl/web/finanse/kas-przypomina-zasady-rocznego-rozliczenia-pit-osob-do-26-roku-zycia

 
 
 

Twoja Księgowa nie wysyła Ci tego typu informacji? Może pora na zmianę?

 

Napisz do nas

Read more

Zatrudnienie pracownika – krok po kroku

Proces zatrudnienia pracownika na umowę o pracę w pewnym uproszczeniu sprowadzić można do 6 kroków:

1. Rekrutacja

2. Badania medycyny pracy

3. Umowa o pracę

4. Szkolenie BHP

5. Założenie akt osobowych

6. Zgłoszenie do ZUS

 

Krok 1 – Rekrutacja

Zatrudnienie pracownika poprzedzone musi być ustaleniem kwestii zasadniczych tj. stanowiska pracy, zakresu obowiązków, wymaganych kwalifikacji i uprawień, formy zatrudnienia (rodzaj umowy, wymiar etatu) i wysokości wynagrodzenia.

W trakcie rekrutacji należy mieć na uwadze, że art. 221 kodeksu pracy jasno określa jakich danych mamy prawo żądać od kandydata do pracy:

1. imię (imiona) i nazwisko

2) datę urodzenia (na tym etapie nie wolno prosić o podanie numeru pesel)

3) dane kontaktowe wskazane przez taką osobę;

4) wykształcenie;

5) kwalifikacje zawodowe;

6) przebieg dotychczasowego zatrudnienia.

Pozyskiwanie informacji wykraczających poza ten zamknięty katalog dotyczące np. stanu cywilnego, faktu posiadania dzieci czy ewentualnych planów rodzicielskich jest niezgodne z prawem.

W momencie zatrudnienia kandydat zmienia status na pracownika i zakres informacji jakie na jego temat możemy zgodnie z prawem przetwarzać znacząco się rozszerza, chociażby o wspomniany wyżej pesel, stan rodzinny czy niepełnosprawność.

 

Krok 2 – Badania medycyny pracy

Wyłonionego kandydata do pracy kierujemy na badania wstępne do lekarza medycyny pracy . Badania medycyny pracy zawsze finansuje pracodawca.

Pracownik otrzymuje od pracodawcy skierowanie na badania  w dwóch egzemplarzach (jeden dla lekarza drugi dla niego samego). Kopię skierowania pracodawca przechowuje w aktach osobowych wraz z późniejszym orzeczeniem lekarskim.

Skierowanie określa na jakie stanowisko zatrudniania będzie dana osoba i z jakimi czynnikami szkodliwymi będzie miała styczność.  

Katalog czynników szkodliwych i ich natężenia na danym stanowisku  określone powinny zostać we współpracy ze specjalistą z zakresu BHP.

Traktowane czasem  jako uciążliwy obowiązek,  badania medycyny pracy  spełniają ważną rolę w nawiązywanym stosunku pracy. Przede wszystkim stanowią realizację wymogów prawa które nie zezwala na dopuszczenie pracownika do pracy bez aktualnych badań.

Pracodawcy dają pewność, że dana osoba może wykonywać określone czynności (np. czy może pracować na wysokości,  nie ma alergii na substancje z którymi miałaby styczność, nie cierpi na schorzenia wykluczające pracę danego typu) a to stanowi  bezpośrednie przełożenie na bezpieczeństwo pracy i zmniejszenie liczby wypadków zakładzie pracy.

Badania wykonywane w ramach medycyny pracy  stanowić będą dokumentację medyczną w oparciu o którą przyznawane są w razie potrzeby świadczenia chorobowe i rentowe.  

Orzeczenia lekarskie będą brane pod uwagę w toku postępowania powypadkowego w miejscu pracy i przy roszczeniach  z tytułu choroby zawodowej.

 

Krok 3 – Umowa o pracę

W momencie gdy pracownik posiada zdolność do pracy potwierdzoną orzeczeniem lekarskim może nastąpić podpisanie umowy o pracę. Umowa musi zostać podpisana najpóźniej w dniu rozpoczęcia pracy. 

Umowy zawierać mogą różne ustalenia,  ale poniższe informacje muszą zawierać zawsze:

– dane stron zawierających umowę

– rodzaj umowy (umowa na okres próbny, określony lub nieokreślony)

– stanowisko, miejsce i czas pracy

– wysokość wynagrodzenia

– termin rozpoczęcia pracy

 

Krok 4 – BHP

Przed dopuszczeniem do pracy odbyć się musi szkolenie BHP – instruktaż ogólny i stanowiskowy. Instruktaż ogólny przeprowadza osoba z uprawieniami do szkoleń z tego zakresu. Instruktaż stanowiskowy przeprowadza bezpośredni przełożony pracownika.

Podpisana karta szkolenia BHP musi znaleźć się w aktach osobowych pracownika.  

 

Krok 5 – Założenie akt osobowych

Założenie i prowadzenie  akt osobowych to obowiązek pracodawcy.  Akta osobowe składają się  z części A, B, C,D i E których zawartość regulują odpowiednie przepisy.

 

Krok 6 – Zgłoszenie do ZUS  

Ostatnim istotnym obowiązkiem w momencie zatrudniania pracownika jest dokonanie  zgłoszenie do ubezpieczeń pracownika.

Na zgłoszenie pracownika pracodawca ma 7 dni od dnia zatrudnienia.

 

Twoja Księgowa nie wysyła Ci tego typu informacji? Może pora na zmianę?

 

Napisz do nas

Read more

NSA: flipping – szybka sprzedaż mieszkań… to działalność gospodarcza

Najwyższy Sąd Administracyjny orzekł, że tzw. „flipping”, czyli sprzedaż nieruchomości niedługo po ich zakupie i ich remoncie z niskim nakładem finansowym, oznacza prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie obrotu lokalami mieszkalnymi.

Przesłanki prowadzenia działalności gospodarczej są spełnione, gdyż działalność ta:

• prowadzona jest we własnym imieniu,
• ma na celu osiągnięcie dochodu oraz
• ma charakter zorganizowany i ciągły.

Sąd wskazał, że zorganizowania działalności należy interpretować na podstawie rzeczywistych jej cech a nie tylko spełnienia formalnych obowiązków- założenie jdg czy spółki.

Jest to niekorzystny wyrok dla osób zajmujących się tym, gdyż handel nieruchomościami w ramach działalności gospodarczej wiąże się z dodatkowymi obowiązkami i kosztami względem sprzedaży przez osobę fizyczną.

Działając jako osoby fizyczne, tzw. „flipperzy” podlegali wyłącznie 19% podatkowi od dochodu (przychodu ze sprzedaży pomniejszonego o koszt nabycia, remontu, wyposażenie nieruchomości oraz odpisy amortyzacyjne), jeżeli sprzedaż nastąpiła przed upływem 5 lat od końca roku, w którym nastąpił jej zakup. Po upływie tego czasu sprzedaż ta nie podlega opodatkowaniu PIT.

Prowadząc działalność gospodarczą „flipperzy” będą zobowiązani do odprowadzenia podatku w wybranej z trzech form:

• Skali podatkowej (12% do 120.000 zł + 32% od nadwyżki od tej kwoty)

• Liniowej 19%

• Ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych (sprzedaż nieruchomości wg stawki 10%).

W przypadku pierwszych dwóch będą mogli pomniejszyć przychód o koszty poniesione, żeby go uzyskać, natomiast w przypadku ryczałtu nie będą mieli oni takiego prawa.

Dodatkowo w niektórych sytuacjach mogą oni zostać zobowiązania do naliczenia podatku VAT np. w sytuacji sprzedaży nieruchomości w celu pierwszego zasiedlenia lub w ciągu 2 lat od niego.

Prowadzenie działalności gospodarczej związane jest również z innymi wydatkami i obowiązkami, wśród których jako najważniejsze można wymienić opłacanie składek ZUS oraz prowadzenie księgowości.

Ze względu na ten wyrok NSA urzędy skarbowe mogą zwiększyć ilość kontroli podatkowych przeprowadzanych na podmiotach dokonujących sprzedaży nieruchomości, przez co powinni oni rozważyć kontakt z doradcą podatkowym lub biurem rachunkowym oraz podjęcie dalszych działań zależnie od otrzymanej porady.

Podstawa prawna:

• Wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 21.04.2025 r., sygn. I SA/Rz 31/22

• Wyrok NSA z dnia 25 lutego 2025 r., sygn. II FSK 823/22

• Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku od osób fizycznych (Dz.U. z 2025 r., poz. 163)

 

Twoja Księgowa nie wysyła Ci tego typu informacji? Może pora na zmianę?

 

Napisz do nas

Read more

Podróże krajowe i zagraniczne – rozliczanie podróży służbowych

Jeśli chcesz rozliczyć podróż służbową, ale nie wiesz jak ją udokumentować tak, aby stała się kosztem w działalności – koniecznie przeczytaj ten artykuł. Podpowiadamy w nim, jak udokumentować podróż służbową tak, aby stała się kosztem w działalności. 

 

Jakie wydatki podróży służbowej przedsiębiorca może zaliczyć do kosztów?

Są 3 kategorie wydatków dotyczących wyjazdów, które osoba prowadząca działalność może ująć w koszty:
 
1. Noclegi – które muszą być udokumentowane fakturą. Niestety, z takiego kosztu nie ma możliwości rozliczenia podatku VAT – cała kwota faktury zostanie ujęta do podatku dochodowego.
 
2. Przejazdy – w zależności od rodzaju środka transportu rozróżniamy:
 
– pociąg/samolot – podstawą księgowania jest faktura, a w razie podróży zagranicznej bilet.
 
– samochód wprowadzony do działalności – można udokumentować fakturami lub paragonem. Najczęściej są to wydatki takie jak paliwo, parking czy przejazdy autostradą.
 
3. Diety – wydatki ponoszone przez przedsiębiorcę na zakup wyżywienia, nie mogą bezpośrednio stanowić kosztu w działalności, ponieważ mają charakter osobisty. Ustawodawca te wydatki zastąpił dietami, których rozliczenie różni się w zależności czy jest to podróż krajowa czy zagraniczna.
 

 

Jak rozliczyć dietę po podróży krajowej? 

Dieta w czasie podróży krajowej jest przeznaczona na pokrycie kosztów wyżywienia i wynosi 45,00 zł za dobę podróży. Należności z tytułu diet oblicza się za czas od rozpoczęcia wyjazdu do powrotu.

1. Jeżeli podróż trwa nie dłużej niż dobę i wynosi:

– mniej niż 8 godzin – dieta nie przysługuje,

– od 8 do 12 godzin – przysługuje 50% diety,

– ponad 12 godzin – przysługuje dieta w pełnej wysokości.

2. Jeżeli podróż trwa dłużej niż dobę, za każdą dobę przysługuje dieta w pełnej wysokości, a za niepełną, ale rozpoczętą dobę:

–  do 8 godzin – przysługuje 50% diety,

– ponad 8 godzin – przysługuje dieta w pełnej wysokości.

 

Jak określić czas podróży zagranicznej?

 

Dieta w czasie podróży zagranicznej jest przeznaczona na pokrycie kosztów wyżywienia i inne drobne wydatki. Aby ustalić wysokość diety, najpierw należy określić czas trwania podróży, który jest uzależniony od rodzaju środka komunikacji. Czas podróży liczony jest:

1. Lądowej – od chwili przekroczenia granicy państwowej w drodze za granicę do chwili jej przekroczenia w drodze powrotnej do kraju.

2. Lotniczej  – od chwili startu samolotu w drodze za granicę z ostatniego lotniska w kraju do chwili lądowania samolotu w drodze powrotnej na pierwszym lotnisku w kraju.

3. Morskiej – od chwili wyjścia statku lub promu z ostatniego portu polskiego do chwili wejścia statku w drodze powrotnej do pierwszego portu polskiego.


 

 Jak rozliczyć dietę po podróży zagranicznej?

 

Dieta przysługuje w wysokości obowiązującej dla docelowego państwa podróży zagranicznej. Oznacza to, że wysokość diety za dobę podróży zagranicznej w poszczególnych państwach jest określona w załączniku do rozporządzenia. Za każdą dobę podróży zagranicznej przysługuje dieta w pełnej wysokości, a za niepełną dobę podróży zagranicznej:

– do 8 godzin – przysługuje 1/3 diety,

– ponad 8 do 12 godzin – przysługuje 50%diety,

– ponad 12 godzin – przysługuje dieta w pełnej wysokości.


Podróże służbowe mogą być korzystnym rozwiązaniem dla przedsiębiorców, którzy chcą rozwijać swoją działalność i nawiązać nowe kontakty lub zwiększyć efektywność pracy. Generują jednak koszty i warto wiedzieć, jak je rozliczyć.

 
 

Twoja Księgowa nie wysyła Ci tego typu informacji? Może pora na zmianę?

 

Napisz do nas

Read more

Interpretacja indywidualna

Interpretacja indywidualna to specjalne pismo, wydawane w imieniu Ministra Finansów przez Organ Skarbowy na wniosek podatnika. Uwzględniane są we wniosku wszystkie aspekty sprawy, zwracając szczególną uwagę na przepisy prawne, jak i szczególną sytuację podatnika. 

 

Interpretację indywidualną składamy gdy mamy wątpliwości co do stosowania przepisów prawa podatkowego, gdy nie jesteśmy pewni czy nasze stanowisko jest prawidłowe, a pomyłka może nas sporo kosztować.

Z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej może wystąpić podatnik, zarówno osoba fizyczna jak i prawna. Interpretacja daje możliwość oraz pewność, iż w przypadku zmiany podatnik nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku.

 

 Indywidualna interpretacja prawa podatkowego wydawana jest przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, na mocy art. 14b i następnych Ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku „Ordynacja podatkowa”.

  

Interpretacja indywidualna składana jest przez podatnika na wniosek ORD-IN. Może dotyczyć obecnej sytuacji podatkowej, ale także przyszłych zdarzeń. Wydana interpretacja chroni bowiem podatnika przed sankcjami podatkowymi, ale nie gwarantuje, że organy podatkowe w trakcie kontroli będą ją respektować. Z interpretacją może wystąpić jedna lub kilka osób tzw. wniosek wspólny, co pozwala za zabezpieczenie skutków podatkowych wszystkich uczestników transakcji.

Składając wniosek o interpretację indywidualną muszą zostać spełnione następujące warunki:

– wniosek musi mieć szczegółowo opisany stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe;

– należy przedstawić we wniosku  własne stanowisko czyli określić jakie skutki podatkowe wywołuje dane zdarzenie przyszłe lub stan faktyczny.

 Przy składaniu wniosku należy złożyć oświadczenie, że dany problem nie jest objęty kontrolą celno-skarbową lub podatkową oraz że w danym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta w postanowieniu lub decyzji organu podatkowego.
 
Interpretacja indywidualna wydawana jest bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie trzech miesięcy od dnia otrzymania wniosku.  W przypadku nie wydania interpretacji indywidualnej po upływie terminu przyjmuje się tzw. otrzymaną „interpretację milcząca”.
 
Koszt wydania takiej interpretacji wynosi 40 zł – opłatę należy uiścić w ciągu 7 dni od daty złożenia wniosku.  W przypadku złożenia wniosku przez pełnomocnika (nie dotyczy opłata pełnomocnika ogólnego) należy uiścić dodatkowa opłatę skarbową w wysokości 17 zł.
 
W przypadku złożenia oświadczenia niezgodnego z prawdą może skutkować pociągnięciem do odpowiedzialności karnej, a jednocześnie wydana interpretacja nie wywoła skutków prawnych. 
 

 
 

Twoja Księgowa nie wysyła Ci tego typu informacji? Może pora na zmianę?

 

Napisz do nas

Read more

Klimatyzacja w firmie: czy można zaliczyć w koszty prowadzenia działalności? 

 Od kilku lat temperatury w okresie letnim bywają coraz to wyższe. Praca w wysokich temperaturach może znacząco wpłynąć na wydajność pracy każdej osoby w przedsiębiorstwie. Gorąc i duchota w pomieszczeniu zmniejsza możliwość koncentracji, skupie a tym samym obniża efektywność naszej pracy.

 

Coraz częściej przedsiębiorcy decydują się na zakup i montaż klimatyzacji w biurach, lokalach czy innych miejscach pracy. 

Jak jednak patrzy na to Urząd Skarbowy? Czy można zaliczyć taki wydatek w koszty działalności? 

Poniżej omówię kilka sytuacji związanych z takim zakupem. Przede wszystkim by wydatek, czyli zakup, mógł zostać kosztem podatkowym muszą zostać spełnione pewne warunki.

 Z definicji KUP (koszt uzyskania przychodów) jasno wynika, że musi być to koszt, którego dążeniem jest uzyskanie przychodu, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Oznacza to, że koszty, które zostały poniesione w innym celu, nie mogą stanowić kosztów podatkowych.

  

Dodatkowo, w ustawie o PIT, istnieje katalog (zbiór) kosztów, które bez względu na celowość, nie mogą być uznane za koszty obniżające podstawę obliczenia podatku. Katalog ten jest przedstawiony w art. 23 ust. 1 ustawy o PIT.

Zakup klimatyzacji nie jest w nim bezpośrednio zawarty. Czy to jednoznacznie oznacza, że zakup klimatyzacji zmniejszy nam podatek do zapłaty? I tutaj dochodzimy do pierwszych wniosków:  

Zakup klimatyzacji pod pewnymi warunkami może być uznany za koszt podatkowy. Kupując klimatyzację wyłącznie dla swojego komfortu nie możemy przedstawić takiej faktury do księgowości w celu rozliczenia. Jeśli jednak uzasadnimy zakup takiego sprzętu niemożnością pracy przez brak skupienia, sennością i tym samym spadkiem produktywności to już jest to realna i wiarygodna przesłanka by taka faktura obniżyła podatki do zapłaty.

Dodatkowo, planując taki wydatek, warto mieć świadomość jak może on zostać rozliczony w naszej księgowości i w jakim okresie zmniejszy zobowiązania podatkowe. Dla uproszczenia zakładam, że nie jest ona trwale zintegrowana z budynkiem oraz że w każdej chwili, bez uszkodzeń dla urządzenia i budynku, można ją zdemontować. Nie jest środkiem trwałym.

Posiadając własne biuro/lokal sprawa jest prosta – faktura za zakup klimatyzacji może zostać w 100% zaksięgowana do kosztów podatkowych w dacie wystawienia faktury.

Prowadząc działalność w wynajętym obiekcie trzeba o zgodę na montaż zapytać właściciela budynku. Ważna jest też wartość zakupu.

Jeśli wartość klimatyzacji, wraz z usługą montażu, przekroczy 10 000 zł przedsiębiorca może zaliczyć w koszty zakup klimatyzacji ale już sklasyfikowaną jako inwestycję w obcym środku trwałym w ramach comiesięcznych odpisów amortyzacyjnych. 

By zaksięgować jednorazowo zakup i montaż klimatyzatora, wydatek taki nie może przekroczyć 10000 zł netto dla czynnych podatników VAT. Prowadząc działalność „bez VATu” kwota graniczna to 10000zł brutto. 

 

Wielu przedsiębiorców prowadzi jednak swoje firmy w wydzielonej części mieszkania by uniknąć dodatkowych opłat za najem. Co w tym przypadku?

 
 W dobie obecnych upałów, Urzędy Skarbowe raczej nie podważają zaliczenia zakupu klimatyzacji w koszty działalności. Ważna jest oczywiście celowość i związek z działalnością. Trzeba również wziąć pod uwagę miejsce montażu klimatyzacji. Zamontowanie klimatyzatora poza miejscem naszej pracy będzie budzić wątpliwości urzędnika.

 Umieszczenie jednak urządzenia w wyznaczonym pokoju na biuro będzie stanowiło realną przesłankę do zaksięgowania faktury w koszty. Bywa jednak, że podatnik nie ma możliwości wydzielenia osobnego pokoju i wszystkie czynności prowadzi w przeznaczonej ku temu części np. salonu czy sypialni. W tym przypadku warto rozważyć czy aby na pewno mamy prawo do rozliczenia całej faktury czy tylko jej części- wedle współczynnika (proporcjonalnie do wykorzystywania części do pracy). 

Przepisy podatkowe nie definiują tego jednoznacznie stąd trzeba postąpić racjonalnie. Pamiętajmy jednak, że wyłącznie indywidualna interpretacja chroni podatnika w pełni przed konsekwencjami karno- skarbowymi.
 
 
 

Twoja Księgowa nie wysyła Ci tego typu informacji? Może pora na zmianę?

 

Napisz do nas

Read more